Pieśń 12. kontynuuje opis trzeciego dnia walk przedstawionych w Iliadzie. Jej tematem jest bitwa o mury okalające obóz Achajów (teichomachia), których budowa była tematem pieśni VII. Pieśń otwiera zapowiedź całkowitego zburzenia murów przez Posejdona i Apollona, zapowiedzianego już w pieśni VII.

Iliada XII 3–9

οὐδ᾽ ἄρ᾽ ἔμελλε
τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν
(5) εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον
ἤλασαν· οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας·
ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληΐδα πολλὴν
ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο· θεῶν δ᾽ ἀέκητι τέτυκτο
ἀθανάτων· τὸ καὶ οὔ τι πολὺν χρόνον ἔμπεδον ἦεν.

nie miał
już rów bronić Danajów ani mur wzniesiony
(5) szeroki, który wznieśli przy okrętach, wokół zaś rowem
go opasali: nie dali wszak bogom sławnych hekatomb,
aby im szybkie okręty i obfite łupy wojenne
wewnątrz obozu chronili. Wbrew woli bogów zbudowali
nieśmiertelnych, a zatem przez krótki czas był przeszkodą.

5–6: Wersy powtarzają, z pewnymi modyfikacjami ww. 7.448–9, gdzie wypowiada je Posejdon, kierując skargę do Zeusa.

7: ληΐδα πολλὴν – „obfite łupy wojenne”; najpewniej chodzi o łupy wojenne zdobyte przez Achillesa podczas jego wypadów łupieżczych.

8: θεῶν δ᾽ ἀέκητι τέτυκτο / ἀθανάτων – „wbrew woli bogów zbudowali / nieśmiertelnych”; zwrot θεῶν δ᾽ ἀέκητι podkreśla raz jeszcze brak zgody, która mogłaby zostać wyrażona poprzez przyjęcie ofiary zakładzinowej, trudno jednak powiedzieć, w jaki sposób wyobrażano sobie przekazanie znaku aprobującego, skoro, jak się wydaje, w rzeczywistości przedstawionej przez poetę nie istnieją jeszcze regularne znaki wróżbiarskie towarzyszące ofierze.