<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-model href="http://www.stoa.org/epidoc/schema/latest/tei-epidoc.rng" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
    <teiHeader>
        <fileDesc>
            <titleStmt>
                <title xml:lang="it">Pseudo-Platone, Epistula VII (Lettera VII)</title>
                <title xml:lang="en">Pseudo-Plato, Epistula VII (Letter VII)</title>
                <title xml:lang="pl">Pseudo-Platon, Epistula VII (List VII)</title>
            </titleStmt>
            <publicationStmt>
                <publisher><ref target="https://site.unibo.it/lares/">LARES Project</ref></publisher>
                <date when="2021"/>
                <idno type="filename">cpch_13_epistula_vii</idno>
                <availability>
                    <licence target="http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International</licence>
                </availability>
            </publicationStmt>
            <sourceDesc>
                <p><title>Pseudo-Platon, Epistula VII (List VII)</title>, in Przemysław Biernat, <title>Ofiara krwawa w Grecji starożytnej w świetle danych filologicznych. 
                    Corpus Platonicum. Corpus Hippocraticum</title>, Warszawa 2017, pp. 169-170</p>
            </sourceDesc>
        </fileDesc>
        <revisionDesc>
            <listChange>
                <change when="2022-02-10" who="Gaetano Spampinato">encoded in XML</change>
                <change when="2017" who="Przemysław Biernat">written contents</change>
            </listChange>
        </revisionDesc>
    </teiHeader>
    <text>
        <body>
            
            <!--<div type="edition" xml:lang="it">
                <div type="textpart" n="intro">
                    <p>...</p>
                </div>
            </div>
            
            <div type="edition" xml:lang="en">
                <div type="textpart" n="intro">
                    <p>...</p>
                </div>
            </div>-->
            
            <div type="edition"> <!--xml:lang="pl"-->
                <div type="textpart" n="intro">
                    <p>Autentyczność listu jest przedmiotem kontrowersji. Opowiedział się 
                        za nią Wilamowitz-Möllendorff (1920: 282–300), a piszący w latach 
                        sześćdziesiątych Edelstein uznał ją za jeden z pewników w badaniach 
                        nad Platonem („an axiom of Platonic scholarship”, 1966: 1). Obecnie 
                        List VII ponownie uważany jest przez wielu uczonych za nieauten-tyczny (ostatnio Burnyeat, Frede 2015), aczkolwiek powstały w kręgu 
                        Akademii i napisany przez osobę dobrze poinformowaną. Adresa-tami listu są przyjaciele Diona, zamordowanego niedługo wcześniej 
                        na zlecenie swojego siostrzeńca i tyrana Syrakuz, Dionizjusza II. List, 
                        chociaż zawiera ekskurs filozoficzny (324a–344d), jest w dużej mierze 
                        autobiograficzny (lub biograficzny, jeżeli odrzucimy jego autentycz-ność) i opowiada o pobycie Platona na Sycylii, gdzie filozof udał się 
                        na zaproszenie Diona w 367 r. p.n.e., by wychować jego siostrzeńca 
                        Dionizjusza na króla-filozofa</p> <p>Przekład polski: Maykowska (1938).
                            Tekst na podstawie wydania: Moore-Blunt (1985)</p>
                </div>
                <div type="textpart" n="EpistulaVII_349c–d">
                    <head>Epistula VII 349c–d:
                    </head> 
                    <p>Autor listu przedstawia intrygę Dionizjusza, która miała na celu 
                        odsunięcie Platona od machinacji tyrana. Najpierw należało filozofa 
                        usunąć z pałacu w białych rękawiczkach, by następnie znaleźć pre-tekst do zerwania przyjaźni.</p>
                    
                    <quote>πρῶτον μὲν ἐκ τῆς ἀκροπόλεως ἐκπέμπει με, εὑρὼν [349d] 
                        πρόφασιν ὡς τὰς γυναῖκας ἐν τῷ κήπῳ, ἐν ᾧ κατῴκουν ἐγώ, δέοι 
                        θῦσαι θυσίαν τινὰ δεχήμερον.
                    </quote>
                    <quote>Najpierw usunął mnie z akropolu, podając [349d] jako wymówkę, 
                        że w ogrodzie, w którym mieszkałem, kobiety będą obchodzić jakieś 
                        dziesięciodniowe święto..</quote>
                    <p>349d: θῦσαι θυσίαν – „obchodzić święto”; figura etymologiczna, 
                        zazwyczaj używana w znaczeniu „złożyć ofiarę”, tutaj jednak ofiara 
                        musi metonimizować całe święto, ponieważ trudno przyjąć, że kobiety 
                        składały ją przez dziesięć dni. Autor listu nie precyzuje, o jakie święto 
                        chodzi – zdaje się, że grecki czytelnik nie potrzebował tej informacji 
                        i był w stanie sam dokonać koniektury. Powszechnie obchodzonym 
                        w świecie greckim świętem, z którego obchodów mężczyźni byli wy-łączeni, były poświęcone Demeter Tesmoforia (Nilsson 1906: 313–325; 
                        Dillon 2002: 110–120; Parker 2005: 270–283). O syrakuzańskich Tesmo-foriach wspominają również Diodor Sycylijski i Atenajos (D.S. 5.4.7; 
                        Athen. 14.647a; zob. Dillon 2002: 111). Nie jest jasne, dlaczego święto 
                        w Syrakuzach trwało aż dziesięć dni (w Attyce – trzy) </p>
                </div>
            </div>
            
        </body>
    </text>
</TEI>
